Onze verdeeldheid als kerken is een zonde. Jezus wilde dat wij één zouden zijn, en dat zijn we niet. De enige manier waarop wij onze handen in onschuld kunnen wassen, is door te doen alsof alle denominaties naast de onze niet werkelijk deel uitmaken van het lichaam van Christus. Op zicht is deze sluwe truc vaak uitgehaald in de kerkgeschiedenis. Als je de ander kan afschilderen als volledig van het pad afgedwaald, hoef je je ook niet om hen te bekommeren.
Mar hoe lang houd je dat vol? Want de ander blijkt toch altijd minder afgedwaald dan je zou denken. Pas maar op voor een echte ontmoeting…
Maar zodra we erkennen dat die anderen deel uitmaken van het lichaam van Christus, hoe kunnen wij als kerken dan zo verdeeld zijn en elkaar feitelijke negeren, en soms zelfs tegen elkaar in werken?
Ik las in een commentaar van William Hendriksen, John, p. 357:
“Jezus vroeg niet dat op een dag alle denominaties één grote denominatie zouden worden, hoe voortreffelijk kerkelijke eenheid ook kan zijn wanneer die bereikt kan worden zonder enig fundamenteel beginsel op te offeren.”
Is dat waar? Is kerkelijke vereniging minder belangrijk dan onze ‘fundamentele beginselen’? Zou kerkelijke eenheid niet juist als een van de belangrijkste fundamentele beginselen zelf moeten worden gezien? Als voor Jezus (en de apostelen) eenheid van de gelovigen zo belangrijk was, hoe kunnen we het dan beschouwen als iets anders dan een ‘fundamenteel beginsel’?
Bovendien, door die eenheid zouden de mensen moeten zien, dat Jezus door God was gezonden. Lees Johannes er maar op na. Dat betekent dus dat die eenheid ook zichtbaar zou moeten zijn – iets tastbaars in het gemeenschappelijk leven.
Dezelfde auteur schreef:
“Gelovigen moeten altijd verlangen naar vrede, maar nooit naar vrede ten koste van de waarheid, want ‘eenheid’ die door een dergelijk offer is verkregen, verdient die naam niet.”
Daar valt moeilijk wat tegenin te brengen, maar tegelijkertijd: hoe zeker zijn wij van onze eigen waarheid? En zijn de relatief kleine verschillen wel belangrijk genoeg om ons van elkaar gescheiden te houden? Hendriksen was natuurlijk een deugdzaam Gereformeerd mens, en dan weet je wel hoe ‘waarheid’ moest worden gedefineerd. Alles wat afwijkt van de Dordtse Leerregels is een reden om de ander de rug toe te keren. Ik kan dan niet. Heb het lang geleden wel gedaan. Wie niet van mijn smaak kerk was, zat fout en moest overgehaald om bij mij in de kerkbank te komen zitten. Wat een hoogmoed.
See less
