Waarom ik baby’s doop (2021)

Op 7 februari 1959 was de gemiddelde temperatuur -4.7 °C; het was een onbewolkte dag met een zwakke wind uit het oost-noord-oosten. En in een klein flatje aan de Laan van Blois in Beverwijk kwam ik ter wereld in een keurig Gereformeerd (synodaal) gezin van vader Daan en moeder Aaf. Een paar weken later, op 1 maart, werd ik gedoopt door ds. C. Meijer in de Middelaarskerk aan het C.H. Moensplein in Beverwijk. Ik heb een leuke foto waarin mijn vader me trots in zijn armen houdt: ik gehuld in een leuk wit jurkje, zelf gemaakt door mijn oma Lips.

Ruim 17 jaar later werd het christelijk geloof van mijn ouders mijn eigen geloof, in het milieu van Youth for Christ. In plaats van dat te zien in het kader van mijn doop als kind, trok ik zelf een witte jurk aan en ik liet me ‘overdopen.’ Dat werd uiteraard niet door iedereen gewaardeerd. Dominee M. Wilschut, predikant van de Gereformeerde Julianakerk in Soest waar ik toen bij hoorde, probeerde me nog op andere gedachten te brengen, maar ik wist het zeker: de bijbel laat toch nergens zien dat kleine kinderen worden gedoopt? Voor de verbondstheologie die de dominee me probeerde uit te leggen had ik geen begrip.

Hoe het verder ging? Lees het in dit boekje!