Gisteren bezocht ik het Grand Egyptian Museum (GEM), dat na 20 (?) jaar eindelijk open is. Het was het meer dan waard. Het oude museum van Egyptische Oudheden aan het Tahrirpleiin had veel meer de oude ‘grandeur’ van de archeologie van Egypte van de 19de eeuw, en het nieuwe museum is wat mij betreft nogal modernistisch in zijn uitstraling – het kon net zo goed een museum voor IT-technologie huisvesten. Maar zodra je de tentoonstelling bezoekt, vergeet je het gebouw.
In twaalf ‘zalen’ met elk een eigen onderwerp, zie je een fantastische uitstalling van Egypte’s beste oudheden. In het vorige museum moest alles worden opgepropt, de beschrijvingen lieten vaak te wensen over en door het relatief kleine gebouw werd je een beetje gestoord door de drukte. In dit veel grotere museum kunnen veel meer bezoekers tegelijk worden toegelaten en het voelt niet zo vol als in het oude museum.
De uitstalling van de oudheden is prachtige gedaan, ik kan niet anders zeggen. Na de twaalf zalen kom je uiteindelijk in de tentoonstelling van Toetanchamon en dat is overweldigend. Dat masker is schitterend, hoewel ik persoonlijk niet veel geef om al de blingbling. Ik ben meer geïnteresseerd in wat de archeologie ons over het leven van vroeger laat zien. Maar my goodness, wat heeft die Howard Carter overhoop gehaald toen hij dat graf van Toetanchamon leeghaalde. De tentoonstelling ervan is schitterend.
Toetanchamon was een tamelijk onbeduidende farao, maar is beroemd geworden omdat zijn graf pas in 1922 werd leeggehaald. Als dit de inhoud was van het graf van een onbeduidende farao, hoeveel meer moeten die vel andere graven hebben bevat.
Kortom – neem uw kans waar en ga hier eens naar toe. Entree ongeveer 25 euro.
